مهدی ثنائی(205) | امتياز به اين عکس(3) | امتياز اين نظر(0)

سلام دوست هنرمند
انگار حرف های ناگفته ای در حال بیان شدنه ولی . . .
از تنهایی آزار دهنده بین این همه . . .
ولی انگار پشت این حصار خبر هایی هست که باید رفت و دید ، که اگر نریم . . .

عباس رحمانی(1048) | امتياز به اين عکس(2) | امتياز اين نظر(0)

سلام زیباست

غلامرضا شمس ناتری (1689) | امتياز به اين عکس(2) | امتياز اين نظر(0)

ثبت بسیار زیبا با مد سیاه و سفید و انعکاس پرندگان در آب

غلامرضا شمس ناتری (1689) | امتياز به اين عکس(2) | امتياز اين نظر(0)

ثبت بسیار زیبا با مد سیاه و سفید و انعکاس پرندگان در آب

حبیب سالارپور(37) | امتياز به اين عکس(-) | امتياز اين نظر(0)

درود جناب خلیلی گرامی
ثبتی زیبا و ساده با ترکیبی هوشمندانه .. سپاس

خیرالله فرخی(618) | امتياز به اين عکس(3) | امتياز اين نظر(0)

درود حامد جان
راست اش وقتی کارهای مه آلود شما را می بین ام، احساس غریبی ب من دست می ده اد.
این حس شای اد ب دلیل ابهام موجود در ساختار اجزای درون مه بسته گی مستقیم داشته باش اد. صحنه ای وهم آلود که برای من بسیار لذت بخش است.
سوژه بسیار ساده است اما ترکیب بندی عوامل سازنده ی سوژه بسیار با دقت چین اش شده است. من روی هم رفته این فضا و این حس و حال را دوست داشت ام
موفق باشی دوست من!

حامد خلیلی(3876) | امتياز به اين عکس(-) | امتياز اين نظر(0)

ممنونم از نگاه شما

حامد خلیلی(3876) | امتياز به اين عکس(-) | امتياز اين نظر(0)

ممنونم که دیدید و نظر دادید
در خصوص حذف لبه ساحل عمق رو از کار میگیره
در خصوص رنگ ها هم تغییر اون فکر نمیکنه اشکالی داشته باشه تا جایی که به کار لطمه نزنه

حامد خلیلی(3876) | امتياز به اين عکس(-) | امتياز اين نظر(0)

ممنونم از نگاه و نظر شما
خوشحالم که دوست داشتید

حامد خلیلی(3876) | امتياز به اين عکس(-) | امتياز اين نظر(0)

باسلام
ممنونم که هستید و می بینید و می آموزیم
موفق باشید

حامد خلیلی(3876) | امتياز به اين عکس(-) | امتياز اين نظر(0)

باسلام
ممنون که می بینید
بله سوزه یک کودک شادان هست و در حال بازی در کنار صخره ها و دریا
فضا رو نزدیک به حالت رویایی کردم که هم شادابی و طروات در فتار کودک هم حس رویایی و حس ارامش بیشتر منتقل بشه انگار تصویری هست در خیال ما از دوران کودکی ... حالا چقدر موفق بوده نمیدانم

حامد خلیلی(3876) | امتياز به اين عکس(-) | امتياز اين نظر(0)

ممنونم که می بینید
خوشحالم که دوست داشتید

حامد خلیلی(3876) | امتياز به اين عکس(-) | امتياز اين نظر(0)

ممنونم که دید و دوست داشتید

حامد خلیلی(3876) | امتياز به اين عکس(-) | امتياز اين نظر(0)

باسلام
ممنونم که دیدید

حامد خلیلی(3876) | امتياز به اين عکس(-) | امتياز اين نظر(0)

سلام
ممنون از نگاه و نظر خوب شما

توحید سلیمانی(434) | امتياز به اين عکس(3) | امتياز اين نظر(0)

در نگاه اول ترکیب‌بندی و ریتم قوی عکس من رو یاد موسیقی متن فیلم Eyes Wide Shut انداخت. ترکیب‌بندی و مخصوصن خطوط عمودی‌ای که فشاری رو به نیمکت خالی وارد می‌کنه، «سکوت» رو القا می‌کنه ولی به هیچ وجه با «خالی بودن» نسبتی نداره، اتفاقن با «حضور» نسیت داره این ترکیب و این تصویر. شاید حضور در پشت پرده؛ انگار این تکرار شدن خطوط عمودی چیزی رو از دید بیننده/تماشاگر مخفی نگه داشته. نظم و ریتم نرده‌های پیش‌زمینه با خطوط شکسته و بی‌نظم شاخه‌های درخت‌ها و هاله‌ی پشت نرده کنتراست خیلی قوی و گیرایی داره. شاید بشه به ترسی تشبیه‌اش کرد که در عین حالی که می‌ترسونه، دعوت هم می‌کنه؛ دعوت برای دیدن، و نه به چالش کشیدن؛ دعوت برای دیدن چیزی از دست رفته. به قول اخوان از «آب‌ها از آسیاب افتاده است...» حرف می‌زنه. ترکیب‌بندی تنه می‌زنه به تنه‌ی مفاهیمی مثل «انتظار» یا «مرگ» یا انتظاری در آستانه، و این «در آستانه بودن» انگار همون مرگه. عکس به چالش نمی‌کشه، فقط نمایش می‌ده. یک جور سکوت و پوزخند به همه چیر. سکوت و سرما و پوزخند به هر کسی یا هر چیزی که هنوز براش چیزهایی ارزش دارن، شاید روابط آدم‌ها، یا همه‌ی چیزهای سفت و سختی که وجود داشتن و الان به قول مارکس دود شدن و به هوا رفتن. کی بود که می‌گفت: «آن‌که می‌خندد هنوز خبر هولناک را نشنیده است.»؟ «بودن» در گذشته و «نبودن»ی که بی‌رحمانه زمان حال رو به سخره گرفته. در همه‌ی این زمان‌ها حضور مرگ حس می‌شه. عکسْ مقیاس مینیاتوری و نشانه ی مقتدر مرگه. رولان بارت می‌گه مرگ جوهره‌ی هر عکسه. اگه کسی بگه توی نگاه کردن به هر عکسی غمی پنهان‌شده وجود داره، حرفش پذیرفتنیه. دوستی داشتم که مدام این حرف رو تکرار می‌کرد: «مرگ همه چیز رو تحقیر می‌کنه...» با دیدن این عکس یاد این دوست قدیمی افتادم. خیلی وقته که ندیدمش، ولی اگه ببینمش اولین چیزی که از می‌پرسم اینه که هنوزم معتقده مرگ همه‌چیز رو تحقیر می‌کنه؟
شاید همون حرف و نقدی که سوزان سانتاگ در باره‌ی عکس‌های دایان آربوس گفته بود رو اینجا هم بشه گفت؛ اینکه این عکس خیلی خوب یک موقعیت رو با فضا و حال و هواش نشون می‌ده، اما دریچه‌ای برای فرا رفتن _ و نه فرو رفتن!_ باز نمی‌ذاره. عکس باید بعد از نشون دادن، دریچه‌ای هم برای حرکت باقی بذاره. اساسن من با حرف اون دوستم که می‌گفت مرگ همه چیز رو تحقیر می‌کنه موافق نیستم! مرگ شاید پایان غم‌انگیزی باشه، ولی یگانه نیروی دینامیک زندگیه... یگانه نیرویِ حرکت ما... مرگ همه چیز رو تحقیر نمی‌کنه... به این حرف داستایفسکی که از نظر من قول سدید محسوب می‌شه می‌تونم تکیه کنم: «و در نهایت زیبایی جهان رو نجات خواهد داد...» آمین.
البته خب باید بگم همه‌ی این نظر یه دیدگاه و مکاشفه‌ی به‌غایت شخصی و فردی بود.
راستی نمی‌دونم اگه کمی کنتراست بالاتر می‌بود بهتر می‌شد یا نه؛ چون نمی‌دونم اگه کنتراست بالاتر می‌رفت، چه بلایی سر این هاله‌ی مه کم‌نظیر می‌اومد! چون این مه خیلی خوب چیزها رو پنهان کرده و صد البته نمایش داده.

مهرداد بطحائی(1799) | امتياز به اين عکس(3) | امتياز اين نظر(0)

زیبا، ساده با پردازشی فوق العاده
سربلند باشید

مهرداد بطحائی(1799) | امتياز به اين عکس(3) | امتياز اين نظر(0)

بسیار زیبا
پیروز باشید

طاهره ترجمان(24) | امتياز به اين عکس(-) | امتياز اين نظر(0)

سلام عکستان بسیار زیباست اما یه سوال چگونه سیلوئت گرفتید در حالی که منبع نوری پبشت سوژه ها نیست؟

لطیف پورکریمی (3050) | امتياز به اين عکس(3) | امتياز اين نظر(0)

سلام و درود
ثبت بسیار ساده و گیرا با مد انتخابی مناسب و فنی
زنده باد



Copyright ©2012-2016 Pic1 All rights reserved.
کلمات جستجو شده: سایت عکاسی آموزش عکاسی عکاسان حرفه ای سایت عکس گالری عکس گالری فروش عکس سایت آپلود عکس جشنواره عکس عکاسان ایرانی انجمن عکاسان جشنواره عکاسی مجله نشنال جئوگرافیک
photography